ماهی قرمز

بعضی کسب و کارها یجوری شدن که دیگه داره به آدم برمیخوره! خب میدونید علی القاعده اونی که مغازه یا کسب و کاری توو بالاشهر داره قابل قیاس با پایین نیست. توو تهران که اینطوریه. یعنی بر فرض اونی که مزون داره توو بالا یه شومیز ۱ تومنی رو راحت میگه ۹ تومن. یا یه دندونپزشک توو بالا یه پر کردن ساده رو راحت میگه چهل پنجاه! همون توو پایین ده پونزدهه. اما راستش برای این عصر و دوره من خیلی این اختلاف قیمت هارو برنمیتابم. چون الان بازار رقابتی شده؛ میلیون ها آنلاین شاپ ها اومدن. مردم قبل از خرید یه باطری هم دیجی و دیوار و اینستا و صدتا محل رو ممکنه بگردن و الان قیمت نرمال همه چیز دست همه هست! دیگه شما بهترین کباب هم بذاری جلوی من بیشتر از دو تومن در نمیاد! ولی وقتی رستورانی به صرف بالاشهر بودنش همون رو می‌ذاره جلوی آدم و میگه ده حقیقتا به آدم برمیخوره از اینکه چرا فکر میکنن میتونن آنقدر راحت مردم رو خر فرض کنن؟! و اینکه دوست عزیز قراره پول جات رو چند با ما حساب کنی؟!...

جایی که می‌خوام فرزندم رو پیش دبستانی ثبت نام کنم امروز زنگ زدن که مدارکش رو بیار با چند قطعه عکس. خب گفتیم بریم همین بغل خونمون یه عکس بندازه. پاشدیم رفتیم منم حالم بد، دیگه گفتم برم دیگه مجبورم.  رفتم گفت ۶ تا ۷۵۰ تومن. دیگه به لطف موبایل ها الان همه مامانا عکاس تشریف دارن. گفتم خودم عکس بگیرم فقط چاپ کنم چی؟! گفت ۴۴۰. گفتم خب باشه پس میرم خودم عکس میگیرم. علتشم این بود خواهرم قبلاً یه عکس پرسنلی ازش گرفته بود. دیدم دارم دیگه چه کاریه همون میارم شیش تا بزنه. در این حین رفتم ببینم جایی هویج دارن! توو همون فاصله که همسرم با بچم توو ماشین منتظر بودن نگو همسرم زده دیوار ببینه عکاسی نزدیک کجاها هست. یکی توو چندتا منطقه پایین تر زده بوده اصلا نیاز به حضور هم نیست، بفرستید خودمون اصلاح هم میکنیم می‌فرستیم. ۶ تا ۱۵۰ هزار تومن!... دیگه زیاده عرضی نیست!